خواهر

تو بگو یکی،فارغ از شوهر

مانده در خانه ور جان و دلم

همچو ،یک زنبور گنده می پرد دور سرم

این گوهر در خانه مانْ،لازم است و بل نیاز

گریه ات را در بیارد، هرزمان او چون پیاز

کارِ،خانه شست وشو یا که اتو

هیچ و هیچ وهیچ و هیچ ،فارغ از تای پتو

این جهان بی او تمام است و همین

گر بماند پیش من سر می گزارم بر زمین

شاعر:فریماه نکویی